Kleine bij by Kleine bij


Kleine bij by Kleine bij

Author:Kleine bij
Language: eng
Format: epub
Publisher: eBoekhuis B.V.
Published: 0101-01-01T00:00:00+00:00


6

Serieuze tijden begonnen op een grijze, onheilspellende dag in Londen. Ik was niet op zoek naar iets serieus. Als ik eerlijk ben, denk ik dat ik juist op zoek was naar het tegenovergestelde. Charlie was bijna twee en ik kwam weer tevoorschijn na de introverte popfase van het jongemoederschap. Ik paste mijn favoriete rokjes weer. Ik wilde pronken met mijn vleugels.

Ik had besloten een dag op pad te gaan. Het idee was om mijn redactrices eraan te herinneren dat het mogelijk was helemaal alleen een artikel te schrijven. Door het personeel te inspireren zich uit te leven in reportagewerk hoopte ik op het budget voor aangekocht werk te besparen. Het was eenvoudigweg een kwestie van je bondige opmerkingen achter elkaar op papier te zetten in plaats van ze individueel op dozen met kleding te krabbelen, had ik mijn personeel luchtigjes meegedeeld.

Eigenlijk wilde ik gewoon dat mijn redactrices gelukkig waren. Op hun leeftijd kwam ik net van de opleiding journalistiek en werd ik bedwelmd door het werk. Corruptie aan het licht brengen, de waarheid verkondigen. Het had heel goed bij me gepast, die vrijbrief om op boosdoeners af te benen en op hoge toon te vragen wie, wat, waar, wanneer en waarom. Maar nu, in de lobby van het ministerie van Binnenlandse Zaken in Marsham Street, wachtend op mijn afspraak van tien uur, besefte ik dat er ik niet naar uitkeek. Op je twintigste ben je natuurlijk nieuwsgierig naar het leven, maar op je dertigste wantrouw je iedereen die nog een leven hééft. Ik klemde mijn gloednieuwe schrijfblok en de dictafoon tegen me aan in de hoop dat iets van hun jeugdige, voortijdige desillusie op me zou afstralen.

Ik was boos op Andrew. Ik kon me niet concentreren. Ik zag er niet eens uit als een verslaggever – mijn schrijfblok met spiraal was maagdelijk wit. Terwijl ik wachtte bezoedelde ik het met aantekeningen van een fictief interview. In de lobby van Binnenlandse Zaken kwam de overheidssector met slepende voeten voorbij schuifelen, met zijn ochtendkoffie in een kartonnen houder. De vrouwen puilden uit broekpakken van Marks & Spencer, met zwaaiende halskwabben en ratelende armbanden. De mannen leken slap en verzuurd – half gewurgd door hun stropdas. Iedereen liep gebogen of stoof weg of had een zenuwtic. Ze gedroegen zich als weermannen en -vrouwen die zich erop voorbereidden toch vooral de verwachtingen voor het komende vrije weekend te temperen.

Ik probeerde me te concentreren op het artikel dat ik wilde schrijven. Ik had een optimistisch stuk nodig, iets fris en positiefs. Met andere woorden: iets wat in niets leek op wat Andrew in zijn column voor The Times zou schrijven. Andrew en ik hadden ruzie gehad. Zijn stukken werden steeds somberder. Ik geloof dat hij echt begon te geloven dat Groot-Brittannië wegzonk in de zee. Misdaad breidde zich uit, scholen faalden, immigratie nam langzaam toe en de publieke moraal werd uitgehold. Het leek wel of alles wegsijpelde en zich uitspreidde en verzadigd raakte, en ik haatte het. Nu Charlie bijna twee was zal ik wel



Loading...
Download




Copyright Disclaimer:
This site does not store any files on its server. We only index and link to content provided by other sites. Please contact the content providers to delete copyright contents if any and email us, we'll remove relevant links or contents immediately.